Content voor Ingelogde Gebruikers

Ik ben

Jean Klein
Waardering 0 uit 5
(Laat als eerste een review achter)

24,90


Op werkdagen voor 23:00 uur besteld, morgen in huis
Artikelnummer: 9789491411199 Categorie: Tag:
100% garantie: 14 dagen bedenktijd Veilig betalen: met Mollie payment provider Snelle levering: voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Gratis verzending: voor bestellingen boven €20

Beschrijving

Wie ben ik? Wanneer we deze vraag stellen, verwarren we het ‘ik’ vaak met het ego dat zich identificeert met denken, voelen en het lichaam. Dit is echter niet het ‘ik’ waar Jean Klein het over heeft. In de dialogen in Ik Ben spreekt hij over dat wat voorafgaat aan iedere identificatie en kwalificatie, over wat wij zijn voordat het denken zich ermee bemoeit.

Het verlangen om te zijn, om ‘het levende antwoord’ te zijn, stamt volgens Jean Klein rechtstreeks van het Zelf. Het heeft niets te maken met herinneringen. Alle herinnering is opgenomen in het levende onderzoek dat alleen in het moment plaatsvindt. Bewustwording gaat noch onmiddellijk noch geleidelijk, maar is een ogenblikkelijke, bewuste waarneming. Het Ene – dat wat wij zijn – overstijgt tijd. Wanneer de geest dit beseft, verliest hij zijn angst en verlangen; verlangen dat voortdurend heen en weer slingert tussen hebben en worden.

Leven is dan de stralende helderheid die zich openbaart als autonome, eeuwigdurende vervulling. Het is de al-aanwezigheid waarin waakbewustzijn, droomtoestand en diepe slaap verschijnen en verdwijnen.

De inspirerende dialogen in Ik Ben moedigen aan tot zelfonderzoek vanuit stil gewaarzijn, want alleen door stil gewaarzijn kunnen we lichamelijk en geestelijk veranderen, aldus Jean Klein. Deze verandering is dan volkomen spontaan. Klein: ‘Als we moeite doen om te veranderen doen we niet meer dan onze aandacht van het ene niveau, van het ene ding, naar het andere verplaatsen. We blijven in een vicieuze cirkel ronddraaien. Dit brengt slechts energie van het ene punt over naar het andere. Daardoor blijven we steeds heen en weer slingeren van lijden naar genot, waarbij het ene onvermijdelijk terugvoert naar het andere. Alleen levende stilte, stilte zonder dat iemand probeert stil te zijn, is in staat de conditionering die wij in biologische, emotionele en psychische zin hebben ondergaan teniet te doen.’

Lezersreactie op amazon.com

‘Wat een geschenk! Een soort bijbel op het gebied van non-dualiteit.’
‘Hoe vaker ik de boeken van Jean Klein lees, hoe meer ik besef dat niemand non-dualiteit beter met woorden kan uitleggen dan hij.’

www.nirvikalpa.com

Uit het boek:

We moeten onderzoeken en onszelf, wat we in het algemeen verstaan onder ons lichaam en onze psyche, leren kennen. Meestal leven we in reactie en dubbele reactie, zoals wanneer we reageren met boosheid maar ook nog proberen kalm en beheerst te blijven. We proberen veel verschillende vluchtroutes uit. Daardoor beperken we voortdurend onze mogelijkheden en draaien we in een kringetje rond.

De enige uitweg is om eenvoudig te observeren. Dat stelt ons in staat onze fysieke reacties, onze mentale instelling en patronen en onze motivaties op te merken op het moment dat ze er zijn. Daar komt geen evaluatie, geen analyse die op herinnering gebaseerd is aan te pas. Eerst vindt de beschouwer het misschien moeilijk om onpersoonlijk te zijn, om niet te evalueren. Hij is geneigd het object te beklemtonen en zo medeplichtige te worden. Later komt de nadruk echter te liggen op het observeren van zichzelf en wordt het natuurlijker, frequenter. Er komt een moment waarop zich een zekere neutraliteit vestigt tussen de waarnemer en wat hij waarneemt, dan verliezen beide polen hun stuwkracht. Er is stilte, we voeden het geconditioneerde object niet meer. 

Wat is de primaire motivatie voor onze daden?

Op bepaalde momenten als we alleen zijn, voelen we een groot gemis van binnen. Dit gemis is het voornaamste, waar alle andere uit voortkomen. De behoefte dit gemis te lenigen, deze dorst te lessen, dwingt ons tot denken en handelen. Zonder het ook maar te onderzoeken, lopen we er hard voor weg. We proberen het eerst aan te vullen met een object en dan met nog een, en vervolgens gaan we teleurgesteld van de ene compensatie naar de andere, van mislukking naar mislukking, van de ene bron van lijden naar de andere, van de ene oorlog naar de volgende. Dit is het lot waar een groot deel van de mensheid zich aan overgeeft.       Sommigen berusten in deze toestand, die ze onvermijdelijk achten. Anderen, aanvankelijk misleid door de bevrediging die ze teweegbrengen, komen tot het besef dat deze objecten aanleiding geven tot walging en zelfs tot onverschilligheid. Sommigen komen ertoe beter te kijken. Het object bevredigt ons een korte tijd helemaal, terwijl we terug zijn bij onze intrinsieke aard, vervulling. Op het moment van vervuld zijn is er geen bewustzijn van een object. Het object kan dus niet de oorzaak van onze ervaring zijn. Het is essentieel dat we deze momenten van vreugde zonder object leren kennen.

We schrijven gewoonlijk een oorzaak toe aan vreugde, we maken van vreugde een object omdat het geheugen de twee met elkaar verbindt, maar in werkelijkheid zijn ze allebei heel verschillend van aard. Zo beseffen we dat het object opbrandt in de vreugde van ons zijn.

Recensie

InZicht tijdschrift voor non-dualiteit en zelfonderzoek

Ik Ben is een non-duale klassieker van Jean Klein in een nieuw jasje. Het boek gaat over “ik ben, dat wat vooraf gaat aan iedere kwalificatie”, en is bedoeld als een wegwijzer naar de waarheid. Jean Klein geeft aan dat je het boek moet lezen zoals je poëzie leest, d.w.z.passief, maar alert.

De hoofdstukken hebben dan ook nummering noch titel. Elk hoofdstuk begint met een korte uiteenzetting van de auteur, en wordt gevolgd door vragen en antwoorden naar aanleiding daarvan. Binnen dat raamwerk word je als lezer meegenomen in een keur aan onderwerpen, zoals kunst, projectie, acceptatie, tijd, patronen, verlangen en lijden.

Een van de centrale vragen die de auteur stelt is welke rol de zintuiglijke waarneming en het denken in ons bewustzijn spelen. De wereld, zo verklaart hij, wordt waargenomen door vijf zintuigen en geformuleerd door het zesde zintuig, het brein. Tesamen worden ze gezien als mogelijke ingang tot Eenheid. Zo wordt luisteren omschreven als “ontvankelijk zijn voor geluid, stilte en ruimte”, waarbij geluid naar het hele lichaam wordt overgebracht. Daarnaast is er het denken. Alle gedachten zijn objecten, behalve de gedachte ‘ik ben’, die geen stoffelijke inhoud. Die overstijgt tijd en ruimte. Het denken ontstaat uit stilte en verliest zich in stilte. Het heeft de functie om te verwijzen naar dat waaruit het ontstaat, het uiteindelijke, dat ondenkbaar is. In je natuurlijke staat hoef je nergens aan herinnerd te worden, omdat er niets vergeten is. Kijk je bijvoorbeeld naar een bloem, dan is er waarneming via het lichaam; benoem je hem, dan is er een idee in de geest. Wanneer beide oplossen, is er slechts de essentie van de bloem, die samenvalt met je eigen essentie. Dat, zegt Jean Klein, is liefde.

In de ogen van de auteur is de persoonlijkheid niets anders dan een projectie, een denkgewoonte die in het leven wordt geroepen door herinnering en gevoed wordt door verlangen. Als je eenmaal hebt begrepen dat je niet het lichaam en de geest bent, kun je alles wat er gebeurt accepteren. Maar het ego klampt zich vast aan herinneringen, of projecteert naar de toekomst. Dit speelt zich af op het horizontale vlak van de tijd. Door zoveel mogelijk in het nu te zijn, kunnen gewoontepatronen tot rust gebracht worden. En door lijden en pijn kan een verlangen zich versterken, maar door je af te vragen wie er precies lijdt kan het accent verschuiven van het waargenomene naar de uiteindelijke waarnemer. Volgens Jean Klein is een leraar nodig om je te wijzen op wat je al in je hebt. Maar het Zelf kennen, m.a.w. het Kennen zijn, kan niet werkelijk in taal gecommuniceerd worden. Het onderricht is maar een ‘voorwendsel’ om de leerling tot een nieuwe kwaliteit van luisteren te brengen, een luisteren dat totaal open is, ontvankelijk en zonder enig idee of verwachting. Deze openheid is de eigen ware aard van de leerling. Al in het begin van het boek schrijft hij: “Leef met de uitspraken van de leraar en de herinneringen aan de waarheid die zij wakker maken”.

De rode draad die door Ik Ben loopt is de mogelijkheid om door middel van lichaam en geest te komen tot pure openheid in het moment, zodat je volkomen openstaat om waar te nemen. Passief-actief met de levensstroom meegaan, noemt Jean Klein dat. De passiviteit verwijst naar de afwezigheid van het ego. Het actieve aspect is dat je in je eigen aanwezigheid leeft, zodat je hele energie en talent zichzelf tot uitdrukking kan brengen.

Lucy Auch, Tijdschrift InZicht

Jean Klein

Jean Klein

Jean Klein (1912-1998) werd geboren in Berlijn. Hij bracht zijn jeugd door in Brno en Praag. Klein studeerde muziekwetenschap en geneeskunde in Wenen en Berlijn en werkte na zijn afstuderen als arts. In 1933 verhuisde hij naar Frankrijk, waar hij tijdens WOII deel uitmaakte van het Franse verzet. Na de oorlog ging hij naar India waar hij drie jaar yoga en advaita vedanta bestudeerde en beoefende. In die periode ontmoette hij zijn advaitaleraar Veeraraghayachar Rao, een geleerde verbonden aan het Sanskrit College in Bangalore. Na zijn terugkeer in het Westen in 1957, ging hij zelf lesgeven. Eerst vooral in Europa, en vanaf 1980 ook in de Verenigde Staten. Jean Klein stierf in 1998 in Santa Barbara, Californië.

Jean Kleins onderricht was non-dualistisch, de zogenaamde ‘directe weg’. Daarmee staat hij in één lijn met leraren als Ramana Maharshi, Atmananda Krishna Menon en Nisargadatta Maharaj. Een verschil met deze leraren is dat Jean Klein ook lichaamswerk (hatha yoga) beoefende en onderrichtte. Een aantal van zijn leerlingen, waaronder Stephan Bodian en Francis Lucille, zijn later zelf onderricht gaan geven.

‘Aan de wortel van alle verlangens ligt slechts één verlangen: het verlangen naar thuiskomen, naar vrede. Er kan een moment komen waarop (…) onze zucht naar rijkdom, kennis en materiële zaken ons volkomen onverschillig laat. Dit kan de aanzet zijn om op zoek te gaan naar onze ware natuur die voorbij alle verschijningsvormen ligt. Dan vragen we ons misschien af: “Waarom ben ik hier?”, “Wat is leven?”, “Wie ben ik?”.’

‘Aan de wortel van alle verlangens ligt slechts één verlangen: het verlangen naar thuiskomen, naar vrede.’

Extra informatie

auteur Jean Klein
Productvorm

Hardcover

uitgever Samsara Uitgeverij b.v.
uitgever (juridisch) Samsara Uitgeverij b.v.
Uitgiftedatum

10-05-2014

Levertijd

Op werkdagen voor 23:00 uur besteld, morgen in huis

Aantal pagina's

220

Druk

1

isbn

9789491411199

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Laat een beoordeling achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven
WordPress Lightbox Plugin
Winkelwagen